Πως οι Πεποιθήσεις κατασκευάζουν τον Εαυτό και την Πραγματικότητά μας.

«Γιατί νιώθω έτσι;». Είναι μια ερώτηση που οι ειδικοί ψυχικής υγείας ακούν συχνά. Και υπάρχει μόνο μία απάντηση: Νιώθουμε όπως νιώθουμε γιατί σκεφτήκαμε αυτό που σκεφτήκαμε. Η αιτία της ανάπτυξης ενός συναισθήματος είναι η σκέψη ή η ερμηνεία που προηγήθηκε για αυτό που συμβαίνει. Όχι αυτό που συμβαίνει. Τα συναισθήματα είναι στην πραγματικότητα καταστάσεις του σώματος που χαρακτηρίζονται από την περίσσεια ή την έλλειψη συγκεκριμένων κάθε φορά νευροχημικών ουσιών. Την εντολή για τη δημιουργία ή την αναστολή αυτών των νευροχημικών ουσιών τη δίνει ο νους. Όταν λοιπόν λέμε ότι η αιτία πίσω από ένα συναίσθημα είναι η σκέψη (ο νους), κυριολεκτούμε.
Τα συναισθήματα με τη σειρά τους είναι και αυτά «εντολές». Είναι εντολές προς δράση, προς μια συμπεριφορά δηλαδή. Ο φόβος για παράδειγμα είναι εντολή για να τρέξω. Έτσι, όπως και παραπάνω, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η αιτία της συμπεριφοράς είναι τα συναισθήματα. Κυριολεκτικά.
Αν το αποτέλεσμα της συμπεριφοράς μου με ανακουφίσει τότε ενισχύω τη σκέψη που βρίσκεται στην αρχή του νήματος, την καθιστώ έγκυρη, της δίνω ψήφο εμπιστοσύνης. Και έτσι δημιουργώ ένα μοτίβο.
Όμως, ένα μονοπάτι σκέψης – συναισθήματος – συμπεριφοράς που πιθανόν λειτούργησε για εμάς στην παιδική ηλικία δεν σημαίνει ότι θα συνεχίσει να λειτουργεί στην ενήλικη ζωή. Στη Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία εντοπίζουμε εκείνα τα μονοπάτια που δεν μας βοηθούν πλέον (και που σχετίζονται με τα τωρινά μας προβλήματα) και τα τροποποιούμε επεμβαίνοντας τόσο στη σκέψη όσο και στη συμπεριφορά.
Νίκος Τσιμπισκάκης – Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπευτής

Αφήστε μια απάντηση